سالگرد رحلت امام خمینی (ره) همواره فرصت مناسبی است برای بازخوانی میراث آن عزیز سفر کرده. با این حال، نمیتوان از میراث امام سخن گفت و به نقش ویژه و برجسته امام شهید که تداومبخش مکتب و میراث امام و حتی شکوفاکننده آن بودند، اشاره نکرد. درواقع، در بازخوانی میراث امام باید به نقش ویژه امام شهید هم اشاره کرد؛ زیرا ایشان ادامهدهنده راهی بود که امام راحل ترسیم کرده بودند.
با این حال، علاوه بر میراث برجسته اندیشهای، فلسفی، فرهنگی و تربیتی امامین انقلاب که میتوان از آن به مکتب هم تعبیر کرد، یکی از بزرگترین ثمرات و میراث این دو، قویسازی ایران و خارج کردن ایران از موقعیت انفعال تاریخی به بازیگری قدرتمند و شکستناپذیر است. به بیان دقیقتر، اگر مکتب انسانساز این دو نبود که به انسان ایرانی خودباوری و اعتماد به نفس بدهد تا با اتکا به آن بتواند ایران قوی و متکی به خود بسازد، ایران ۱۴۰۴ باید نظارهگر تکرار وقایع تلخ شهریور ۱۳۲۰ و موارد مشابه دیگر در طول دوره معاصر میشد.
قابل ذکر است که در برهه مذکور که مصادف است با بحبوحه جنگ دوم جهانی، پس از آنکه دولت ایران در قبال هشدار متفقین برای اخراج کارشناسان آلمانی از ایران نوعی سیاست دفعالوقت در پیش گرفت، متفقین به ایران حمله کردند و به گواه منابع تاریخی، تنها با سه ستون نیرو پیشروی خود را از بوشهر شروع کردند و بدون مقاومت قابلتوجهی، ظرف یک هفته تهران را فتح کرده، شاه وقت ایران را عزل و او را به جزیره موریس تبعید کردند و پسر جوانش را به پادشاهی رساندند. از این به بعد، متفقین با استفاده از موقعیت ایران، کمکهای خود را به روسیه رسانده و با حمایتهایی که از این طریق به جبهه روسیه میرسید، ارتش آلمان نازی در روسیه زمینگیر شد. به همین دلیل، ایران در جنگ دوم جهانی، «پل پیروزی» نام گرفت. جالب آنکه نتیجه این وضعیت برای ایرانیان، افت رشد اقتصادی، ناامنی، قحطی، فقر، تحقیر و... بود، بهگونهای که در زمستان سال ۱۳۲۱ در برخی شهرها بهدلیل نبود آرد و نان، شورش نان رخ داد.
در اشاره به دیگر وقایع تاریخی میتوان به کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، به توپ بستن مجلس اول مشروطه، تعطیلی مجلس دوم مشروطه با اولتیماتوم روسها، اشغال ایران در جریان جنگ اول جهانی و پیش از اینها، جدایی هرات از ایران، تحمیل پیمان آخال بر ایران، شکست ایران در دو جنگ پیاپی در برابر روسها و... اشاره کرد.
براساس آنچه بهصورت مختصر گفته شد، ایران در طول دوره معاصر قدرتی ضعیف، شکننده و منفعل بوده که در برابر تهدیدهای خارجی چارهای جز تسلیم نداشته و اساساً ظرفیتی هم برای مقاومت نداشته است. اینجاست که ارزش میراث امامین انقلاب بیش از پیش درک میشود که با اتکا به مکتب آنها و در سایه راهبریشان، ایرانی مقتدر و متکی به خود ایجاد شده که در برابر دشمنان، نهتنها قادر به مقاومت مؤثر است، بلکه حتی توانسته در یک نبرد تمامعیار، با وارد کردن ضربات کاری بر پیکر دشمن، در برابر او به پیروزی نیز برسد. دستیابی به این گونه افق و موقعیتی مرهون دم مسیحایی امامین انقلاب اسلامی و تزریق خودباوری و اعتماد به نفسی است که متأثر از آموزههای مکتب نورانی آنها در فضای کشور طنینانداز شد. ایرانیانی که روزگاری مقاماتشان ادعا میکردند قادر به ساختن لوله هنگ هم نبوده، چه برسد به اینکه بخواهند صنعت نفت را خودشان اداره کنند، به موقعیتی رسیدهاند که عالیترین سطح از تکنولوژی دفاعی را به خدمت گرفته و در برابر ابرقدرت دنیا نیز گوی سبقت را ربودهاند.
بهعنوان نکته پایانی باید گفت که تحقق ایران قوی در همه ابعاد و رسیدن به موقعیت بازدارندگی همهجانبه ایجاب میکند که در همه ابعاد و حوزهها، آموزههای نورانی مکتب امامین انقلاب اسلامی مبنا و چراغ راه قرار گیرد تا سرعت حل چالشها و موانع و تولید قدرت درونزا مضاعف شود.
